Juan Manuel Pereira de Castro (Reboreda, 24-5-1820 / Barbañas (Ourense), 15-4-1896) Político.

Foto: José Suárez, 1869- BNE

 

 Fillo de Ignacio Manuel María Pereira (Ver https://anecdotarioredondela.blogspot.com/2020/04/pereira-ignacio-manuel-maria-reboreda.html ). Señor da Casa de Reboreda, pazo no que naceu e se criou, e da Casa de Castro (Arcos-Ponteareas).

Progresista e republicano comezou a súa andaina política sendo derrotado en 1846 ao presentarse para deputado a cortes por Pontecaldelas. Resarciuse ao ano seguinte sendo elixido Deputado ás Cortes por Ponteareas (1847-50). Neste periodo instrúese un proceso contra el, acusado de “haber dirigido en el mes de agosto de 1848 una proclama a los habitantes de Galicia y al ejército, incidiéndole a la rebelión contra el gobierno instituido”. Para o bienio progresista (1854-56) é elexido Gobernador Civil de Pontevedra. Non termina o seu mandato porque ao pouco de ser nomeado, a protesta da súa actuación por máis de 300 vigueses, en representación dos diversos estamentos sociais e económicos da cidade olívica, provocan a súa destitución.

Sería preso o 19 de maio de 1868 no cárcere de San Antón, acusado de conspiración por reunirse o ano anterior co xeneral Prim en Londres. Estaban a preparar a Revolución de 1868, máis coñecida como a Gloriosa. Coa vitoria de Prim e o pronunciamento da Coruña o día 29, sería posto en liberdade, presidindo a Xunta de Goberno daquela cidade. Esta xunta sería substituída ao día seguinte polo que non chegaría a exercer dito cargo.

En 1868 a proposta dos veciños adícanlle unha rúa en Ourense. Ao ano seguinte é nomeado Governador Civil de Zamora (1869-71). O 30-10 de 1869 foille concedida a Gran Cruz de Isabel La Católica, en cumprimento da lei vixente e votada polas cortes constituíntes. Rexeitou outras distincións como a Cruz de Carlos III, que en 1871 lle ofreceu o Ministro de Estado, por ser concedidas por iniciativa dun cargo público e non darse as condicións na elección que se daban na anterior.

En marzo do 1871 accede ao cargo de Deputado a Cortes por Redondela, deixándoo en agosto por ser nomeado Enviado Extraordinario e Ministro Plenipotenciario no Imperio da China e nos Reinos de Siam e Annam. A resultas das viaxes propias do seu cargo recibe o Gran Cordón, concedido pola Coroa de Siam, e publica en 1883 Los Países del Extremo Oriente, libro que amosa os costumes, paisaxes e tradicións destes pobos. Dise que no antigo Casino de Redondela existía unha foto na que podía verse a Juan Manuel Pereira sobre un elefante branco. O máis probable é que fora un debuxo que aparece no libro.

 

Debuxo extraído de "Los países del Extremo Oriente".

 

 

Neste período sería nomeado Senador por Pontevedra (1871-1872) e Ourense (1872-1873), cargos que non exerceu por atoparse fóra de España. Trala abdicación de Amadeo I de Saboia, renuncia como embaixador, non sendo admitida durante o goberno de Estanislao Figueras (11-2 ao 11-6-1873).

Coa chegada da I República, en 1873 volvería a ser elixido Deputado a Cortes por Redondela, sendo agora sí, admitida a súa dimisión na embaixada. En 1875, coa restauración da dinastía borbónica, retírase da vida política fixando a súa residencia en Ourense e pasando os veráns no Pazo de Reboreda. Faleceu na súa casa de Barbañas (Ourense) aos 76 anos, sendo enterrado en Reboreda.

En 1931, durante a II República, adicóuselle unha rúa en Redondela. En 1962 Otero Pedrayo publicaría a novela O Señorito da Reboraina baseada na súa vida. 

 

Autor: Juan Migueles

BIBLIOGRAFÍA

Seren

Nº0. Un achegamento á figura histórica de Juan Manuel Pereira, “Señorito da Reboraina”. Juan Miguel González Fernández.

Nº1. Apuntamentos para o estudo do levantamento de 1846 en Redondela. Carlos A. Antuña Souto.

Unidade didáctica. Persoas que dan nome as rúas e prazas de Redondela. Xosé Manuel Moreira Docampo. (Inédito. Fondos da Biblioteca de Redondela)

O Señorito da Reboraina. Ramón Otero Pedrayo

O enamoradeiro fidalgo da bulsa sempre aberta. Ramón Otero Pedrayo. Grandes Fiestas de la Coca. Redondela 1968. Comisión de fiestas de la Coca.

Biblioteca Nacional de España